نیلوفر عشق

رمز و راز رفتن به خلوت همان ست كه ديشب نوشتم كه مانند كبوتري مي شوي سرشار از پاكي و متانت و اميد به ديدن حرم دل در وسعت بي انتهاي اين همه هستي . فرصت ناب كبوتر شدن است . اگر به رمز و راز كبوتران حرم بينديشي يا به كبوتري كه در وسعت دشت ها زندگي مي كند هر غروب به خلوت خود مي رود  دناي تازه كبوتر ها در اين وسعت خلوت يك افق تازه انديشيدن است تا درسي براي ما باشد. انانكه كه به راه دل رفته اند. اين راه در متن خلوت كبوتر تجسم مي يابد . . در همه لحظه ها به او انديشه كردن و ياد او  . دل به او بستن و مشتاق او شدن  و اگر ياري داشته باشي اين همه متانتي است كه در خلوت دل ما حاصل مي شود. دير زماني است كه به اين راه امده ام . از كسي الگو نگرفتم كه دل هر انچه گفت همان است .اينجا در اين زمانه هيچ خبر تازه اي نيست . اگر همدمي سرشار از صداقت يافتي اين را با همه وجودت نگه دار/ اين در مسير خلوت تو مي تواند همراه خوبي باشد.  از تنهايي هرگز هراسي به دل راه ندادم . يادم نرفت كه هميشه خدا بر ما ناظر است و ان دو فرستاده عرش هميشه در كنار ما هستد اگر خوب باشيم و قدر لحظه هاي خود را بدانيم بي ترديد به اوج بي نيازي مي رسيم و بسيار بودند كه ارزويشان اين بود كه به معراج تنهايي برسندو اين رحمت عظيم را خداوند نصيب هر كسي نمي كند  شايد من ان كسي بودم كه لبخندي مرا سرشار از اميد مي كرد و از همه اينها بريدم چون بودا خود شدم . در كنار بركه اي زندگي كردم كه گل نيلوفر ان  زيبايي نيايش من شد. از دور به اين بركه كه مي نگرم گويي هاله اي از نور اين وسعت زيباي بركه مرا در ميان گرفته است. به اسمان مي نگرم اين كتاب هميشه پايدار كه مي تواني به دركي تازه برسي و به ارامش اسرايي . مي تواني به ان سوي اسمان به انجا كه بيت المعمور است خوب نگاه كني و اگر در همه حال با ياد خدا باشي همه چيز به اميدي تازه مبدل مي شود. انگاه درك مي كني كه مسافري هستي كه بايد به ديدار خدا بروي و اگر يادمان نرود كه ما مسافريم و اين جهان يك گذرگاه عبور است همه چيز به زيبايي يك اميد مبدل مي شود. انگاه نه حسادت نه دلتنگي هاي روزمره ازار دهنده نيست و  اين مهم است كه دراين وسعت همه چيز بر اين باشد كه بايد برويم . مردانه بايد رفت و كوله بار من جز اخلاص نيست. مهرباني مي ايد به دلت . و لحظه ها براي تو زيباترين وسعت مي شوند و در اوج تنهايي هرگز اجساس بي كسي نمي كني كه خدا دركنار تو هست در خانه دلت هست .و به درك عظيم مي رسي كه در بيكرانه مهرباني خدا هميشه مد نظر هستي . اين جهان و اين دنياي دون هيچ ندارد هر لذتي مي رود و انچه كه مي ماند ياد خداست . او كه اين همه نعمت داده است و ما ياد اور اين نعمت ها شويم مي توانيم به پارسايي برسيم و  فرصت ناب كبوتر شدن اين است .