نیلوفر عشق

شب ميعاد خلوتيان راز به زيبايي ارامشي اسرايي مي رود . مثل يك كبوتر سپيد كه در اشيانه خود به اميد سحري چشم انتظار مي ماند. تا به بركه اي روي اورد و لختي در سايه سار ناروني . جرعه بياشامد.. شب هنگام به ان سوي پنجره اشيانه خود مي نگرد..  اسمان را سرشار از ستاره و مهتاب .و من در وسعت حضور يك يار چه خلوتي دارم صدايش را در بيكرانه مهري بي پايان هميشه خريدارم ... ان شب هاي بي پايان هراس اينك جاي خود را به زيبايي هاي يك خلوت داده است . گاه از ان سوي ديار صدايم مي كند . مي ايد با دامني سرشار از مهرباني ها و صداي او در متن خلوتم جاري مي شود و تنهايي من عطري اسرايي مي گيرد. در اين دشت قدم مي زنيم به زير درخت سنجدي مي رويم كه دركنار بركه اي ارامشي دارد . نور مهتاب به برگ هاي زيباي اين درخت سرشار از رمز و راز عاشقي  ابهتي داده است .... عطر شكوفه هاي ان مست كننده است .  در زير اين درخت شانه هايمان در وسعت يك همراهي معنا مي يابد به تنه ان تكيه مي دهيم . دل شب هست و ما به اسمان نگاه مي كنيم .ستارگان  درخششي دارند و چشمان ما چون هاله اي از نور اميد و عشق به ان سوي اسمان چشم انداز نگاه ستارگان مي شود. شوق نماز  در د ل يار ما بي تابي مي كند با صدايي ارام صدايم مي كند كه قصد نماز دارد . سيبي به من هديه مي دهد.. شكوه متانت او در نماز ديدنيست . خشوع او ... صدايي جز صداي جيرجيرك ها نيست . دشت پر از عطر نيايش شده است . سيماي روحاني يار ما...با نگاهي ويران شده به يارم مي نگرم وضويي مي سازم و به امامت او نماز مي خوانم صداي قنوت او درسايه سار لبهايش چون صدايي فرشته ايست .. درقامت او حير مي شوم سجده او  چنان است كه گويي بوته اي از گل ياس را دركنار درحت ناروني مي بيني .. ارامش صداي نماز ما و انگاه سلامي دوباره و عطر اغوش ما به نيت تمامي پاكي عشق . و صدايي از متن دل و ارامشي را كه به وصف نمي ايد حس مي كنيم  با هم به كلبه باز مي گرديم . گرم گفت و گو مي شويم و سپيده دم از راه مي رسد و روزي سرشار از نور در وسعت يك اميد شروع مي شود. شب خلوتيان راز در وسعت پارسايي و احلاص چقدر زيبا و بي نهايت است و من به اميد اين خلوت است كه سرشار از عشق مي شوم و دلم ياد خدا را هميشه زمزمه.... يار خوب اين است كه خدا به ما داد و دل ما را در هاله اي  از نور اميد به ان سوي كرانه هاي عشق .......